คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา พร้อมด้วยพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499

พัฒน์ นีลวัฒนานนท์

คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา พร้อมด้วยพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499

50

35

แฟ้มข้อมูล

2508_อศ_สาย_23333.pdf (1.72 MB)

ประเภททรัพยากร

อนุสรณ์งานศพ

จำนวนหน้า/ขนาด

102

หน่วยงานที่เผยแพร่

คณะนักเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น พ.ศ. 2468

วันที่เผยแพร่

2508-02-10

สิทธิ์ในการเข้าถึง

Open access

ข้อมูลอ้างอิง

พัฒน์ นีลวัฒนานนท์ (1965). คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา พร้อมด้วยพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499. Retrieved from: https://hdl.handle.net/20.500.14156/515195.

ผู้แต่ง

พัฒน์ นีลวัฒนานนท์

สารบัญ

ปกหน้า คำปรารภ สารบาญ คำนำ พระราชบัญญัติให้ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๑ ชื่อพระราชบัญญัติ มาตรา ๒ วันใช้พระราชบัญญัติ มาตรา ๓ วันใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๔ วันยกเลิกกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา๕ กำหนดอัตราโทษของการผิดลหุโทษ มาตรา ๖ เปลี่ยนการจำคุกแทนค่าปรับเป็นกักขังแทนค่าปรับ มาตรา ๗ ให้นำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาใช้ในกรณีวิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๘ ที่ใดอ้างถึงกฎหมายลักษณะอาญา หรืออ้างถึงบทบัญญัติแห่งกฎหมายลักษณะอาญา ให้ถือว่าอ้างถึงประมวลกฎหมายอาญา หรืออ้างถึงบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายอาญา ประมวลกฎหมายอาญา ภาค ๑ บทบัญญัติทั่วไป ลักษณะ ๑ บทบัญญัติที่ใช้แก่ความผิดทั่วไป หมวด ๑ บทนิยาม มาตรา (๑) โดยสุจริต มาตรา (๒) ทางสาธารณะ (มีคำอธิบายแนวใหม่ด้วย) มาตรา (๓) สาธารณสถาน (มีคำอธิบายแนวใหม่ด้วย) มาตรา (๔) เคหสถาน (มีคำอธิบายแนวใหม่ด้วย) มาตรา (๕) อาวุธ (มีคำอธิบายแนวใหม่ด้วย) มาตรา (๖) ใช้กำลังประทุษร้าย มาตรา (๗) เอกสาร มาตรา (๘) เอกสารราชการ มาตรา (๙) เอกสารสิทธิ มาตรา (๑๐) ลายมือชื่อ มาตรา (๑๑) กลางคืน มาตรา (๑๒) คุมขัง มาตรา (๑๓) ค่าไถ่ หมวด ๒ การใช้กฎหมายอาญา มาตรา ๒ ต้องรับโทษต่อเมื่อกฎหมายบัญญัติให้เป็นความผิดและได้กำหนดโทษไว้ด้วย มาตรา ๓ ให้ใช้กฎหมายส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิด มาตรา ๔ ทำผิดในราชอาณาจักร มาตรา ๕ ถือว่าทำผิดในราชอาณาจักร มาตรา ๖ ร่วมทำผิดแม้นอกราชอาณาจักรก็ให้ถือเป็นทำผิดในราชอาณาจักรด้วย มาตรา ๗ ทำผิดนอกราชอาณาจักรที่ต้องรับโทษในราชอาณาจักร มาตรา ๘ คนไทยทำผิดนอกราชอาณาจักรที่ต้องรับโทษในราชอาณาจักร มาตรา ๙ เจ้าพนักงานทำผิดนอกราชอาณาจักร มาตรา ๑๐ ทำผิดนอกราชอาณาจักรที่ลงโทษในราชอาณาจักรไม่ได้ มาตรา ๑๑ ทำผิดในราชอาณาจักรที่ไม่ต้องรับโทษอีก หรือรับโทษแต่น้อย มาตรา ๑๒ การใช้กฎหมายแก่วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๓ ระงับการใช้วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๔ เปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของวิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๕ เปลี่ยนโทษเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๖ เพิกถอนหรืองดการใช้วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๗ บทบัญญัติในภาค ๑ ใช้แก่ความผิดกฎหมายอื่นด้วย หมวด ๓ โทษและวิธีการเพื่อความปลอดภัย ส่วนที่ ๑ โทษ มาตรา ๑๘ โทษมี ๕ สถาน มาตรา ๑๙ โทษประหารชีวิต มาตรา ๒๐ งดลงโทษปรับโดยลงแต่โทษจำคุกก็ได้ มาตรา ๒๑ คำนวณเวลาจำคุก มาตรา ๒๒ หักวันที่ถูกคุมขังก่อนวันถูกพิพากษาให้ลงโทษจำคุกออก มาตรา ๒๓ เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นโทษกักขัง มาตรา ๒๔ กำหนดสถานที่กักขัง มาตรา ๒๕ สิทธิและหน้าที่ผู้ถูกกักขัง มาตรา ๒๖ ผู้ถูกกักขังอาจกักขังที่อื่นและอาจดำเนินการอาชีพได้ มาตรา ๒๗ เปลี่ยนโทษกักขังเป็นโทษจำคุก มาตรา ๒๘ โทษปรับต้องชำระเงินต่อศาล มาตรา ๒๙ ยึดทรัพย์หรือกักขังแทนโทษปรับ มาตรา ๓๐ อัตรากักขังแทนปรับ มาตรา ๓๑ ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนให้ปรับเรียงตัวคน มาตรา ๓๒ ริบทรัพย์สิน มาตรา ๓๓ ทรัพย์สินที่ต้องริบ มาตรา ๓๔ ทรัพย์สนของผู้อื่นที่เจ้าของมิได้รู้เห็นด้วยริบไม่ได้ มาตรา ๓๕ ทรัพย์สินที่ต้องริบให้ตกเป็นของแผ่นดิน มาตรา ๓๖ ทรัพย์สินที่ถูกริบผู้มีสิทธิขอคืนต้องขอภายใน ๑ ปี มาตรา ๓๗ ลำดับจัดาการเมื่อไม่ส่งทรัพย์ที่ถูกริบภายในเวลาศาลกำหนด มาตรา ๓๘ โทษย่อมระงับไปด้วยความตายของผู้กระทำความผิด ส่วนที่ ๒ วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๓๙ วิธีการเพื่อความปลอดภัยมี ๕ ประการ มาตรา ๔๐ กักกัน มาตรา ๔๑ ผู้ที่พึงได้ชื่อว่าเป็นผู้กระทำความผิดติดนิสัย มาตรา ๔๒ การคำนวณระยะเวลาในการกักกัน มาตรา ๔๓ การฟ้องขอให้กักกัน มาตรา ๔๔ การห้ามเข้าเขตกำหนด มาตรา ๔๕ ห้ามเข้าเขตเมื่อพ้นโทษตามคำพิพากษา มาตรา ๔๖ เรียกประกันทัณฑ์บน มาตรา ๔๗ กระทำผิดทัณฑ์บน มาตรา ๔๘ จิตบกพร่อง โรคจิต จิตฟั่นเฟือน มาตรา ๔๙ ห้ามเสพย์สิ่งให้โทษ ถ้าไม่เชื่อฟังมีสิทธิคุมไว้ในสถานพยาบาลได้ มาตรา ๕๐ ห้ามการประกอบอาชีพบางอย่าง ส่วนที่ ๓ วิธีเพิ่มโทษ ลดโทษ และการรอการลงโทษ มาตรา ๕๑ เพิ่มโทษมิให้เพิ่มถึงประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกเกินกว่า ๒๐ ปี มาตรา ๕๒ เกณฑ์ลดโทษประหารชีวิต มาตรา ๕๓ เกณฑ์ลดโทษจำคุกตลอดชีวิต มาตรา ๕๔ วิธีคำนวณเพิ่มหรือลดโทษ มาตรา ๕๕ จำคุกไม่เกิน ๓ เดือนจะลดหรือยกโทษจำคุกก็ได้ มาตรา ๕๖ รอกำหนดโทษหรือรอการลงโทษและเงื่อนไข มาตรา ๕๗ เมื่อผู้กระทำความผิดไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข มาตรา ๕๘ รวมโทษที่รอเมื่อมีการกระทำผิดขึ้นอีก หมวด ๔ ความรับผิดในทางอาญา มาตรา ๕๙ เหตุที่ต้องรับผิดในทางอาญา กระทำโดยเจตนา กระทำโดยประมาท ความหมายของคำว่า "การกระทำ" มาตรา ๖๐ กระทำโดยพลาด มาตรา ๖๑ กระทำโดยสำคัญผิด มาตรา ๖๒ สำคัญผิดในข้อเท็จจริง มาตรา ๖๓ ผลที่ทำให้ต้องรับโทษหนัก มาตรา ๖๔ ไม่รู้กฎหมายอาจรับโทษน้อย มาตรา ๖๕ ทำผิดขณะไม่รู้ผิดชอบ มาตรา ๖๖ ทำผิดเพราะมึนเมา มาตรา ๖๗ ทำผิดด้วยความจำเป็น มาตรา ๖๘ ทำผิดเพื่อป้องกันสิทธิ มาตรา ๖๙ ทำผิดด้วยความจำเป็นหรือเพื่อป้องกันสิทธิแต่เกินกว่าเหตุ มาตรา ๗๐ กระทำตามคำสั่ง มาตรา ๗๑ สามีภริยากระทำผิดต่อกันในบางความผิดไม่ต้องรับโทษ และญาติใกล้ชิดกระทำผิดต่อกันในสความผิดดังกล่าวให้ถือเป็นความผิดอันยอมความได้ มาตรา ๗๒ ทำความผิดเพราะกำลังบันดาลโทสะ มาตรา ๗๓ อายุไม่เกิน ๗ ปี กระทำความผิด ไม่ต้องรับโทษ มาตรา ๗๔ อายุเกิน ๗ ปี แต่ไม่เกิน ๑๔ ปี ไม่ต้องรับโทษแต่มีเงื่อนไข มาตรา ๗๕ อายุเกิน ๑๔ ปี แต่ไม่เกิน ๑๗ ปี รับโทษหรือไม่ต้องรับก็ได้ มาตรา ๗๖ อายุเกิน ๑๗ ปี แต่ไม่เกิน ๒๐ ปี ลดโทษให้เบาลงได้ มาตรา ๗๗ บทบัญญัติสำหรับบังคับผู้ปกครองเด็ก มาตรา ๗๘ เหตุบรรเทาโทษ มาตรา ๗๙ ชำระค่าปรับในอัตราอย่างสูงแล้วคดีเป็นอันระงับ หมวด ๕ การพยายามกระทำความผิด มาตรา ๘๐ ความหมายของคำว่า "พยายามกระทำความผิด" มาตรา ๘๑ พยายามกระทำความผิดที่ควรบรรเทาโทษ มาตรา ๘๒ พยายามกระทำความผิดแล้วยับยั้งหรือกลับใจ หมวด ๖ ตัวการและผู้สนับสนุน มาตรา ๘๓ ตัวการ มาตรา ๘๔ ให้ผู้อื่นกระทำความผิด มาตรา ๘๕ โฆษณาหรือประกาศให้ผู้อื่นกระทำความผิด มาตรา ๘๖ ผู้สนับสนุน มาตรา ๘๗ ทำเกินขอบเขตที่พึงกระทำ มาตรา ๘๘ ให้ผู้อื่นกระทำผิดแล้วเปลี่ยนใจเข้าขัดขวาง มาตรา ๘๙ เหตุส่วนตัวและเหตุในลักษณะคดี หมวด ๗ การกระทำความผิดหลายบทหรือหลายกระทง มาตรา ๙๐ ความผิดหลายบท มาตรา ๙๑ ความผิดหลายกระทง หมวด ๘ การกระทำความผิดอีก มาตรา ๙๒ ทำผิดซ้ำอีก มาตรา ๙๓ ทำผิดซ้ำอีกในกรณีที่ครั้งแรกรับโทษหนัก มาตรา ๙๔ การทำผิดที่เพิ่มโทษไม่ได้ หมวด ๙ อายุความ มาตรา ๙๕ อายุความในการฟ้องผู้กระทำความผิดทางอาญา มาตรา ๙๖ อายุความในความผิดอันยอมความได้ มาตรา ๙๗ อายุความในการฟ้องขอให้กักกัน มาตรา ๙๘ อายุล่วงเลยการลงโทษ มาตรา ๙๙ อายุล่วงเลยการยึดทรัพย์หรือกักขังแทนปรับ มาตรา ๑๐๐ อายุล่วงเลยการกักกัน มาตรา ๑๐๑ อายุล่วงเลยการบังคับตามคำสั่งศาลหรือการขอให้บังคับตามทัณฑ์บน ลักษณธ ๒ บทบัญญัติที่ใช้แก่ความผิดลหุโทษ มาตรา ๑๐๒ ความผิดที่เป็นลหุโทษ มาตรา ๑๐๓ นำบทบัญญัติในลักษณะ ๑ มาใช้ในความผิดลหุโทษได้ แต่มีข้อยกเว้น มาตรา ๑๐๔ ถ้าไม่บัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นแม้ทำโดยไม่มีเจตนาในความผิดลหุโทษก็ต้องรับผิด มาตรา ๑๐๕ พยายามทำความผิดในความผิดลหุโทษ มาตรา ๑๐๖ สนับสนุนในความผิดลหุโทษไม่ต้องรับโทษ ปกหลัง